Wat staat ons te wachten voor de toekomst van kennis en innovatie?

Kenniscreatie is het bijproduct van kennisdeling. Het proces van kenniscreatie is de kern van alle wetenschappelijke en technologische gebieden en vormt de basis van veel van de kennis die in de wetenschappelijke gemeenschap bestaat. Hoe wij kennis verzamelen, synthetiseren, opslaan, overdragen, evalueren en communiceren weerspiegelt de cultuur van kennisproductie waarin wij leven. Kenniscreatie is de basis van elk wetenschaps- en technologiegebied. Wanneer het proces van kenniscreatie niet is geïntegreerd in de strategische planning van organisaties, wordt kennis niet goed begrepen, beheerd of geleverd.

knowledge

De Melbourne Knowledge Week, een jaarlijks terugkerend evenement, is een gelegenheid voor organisaties uit alle sectoren om zich te engageren, te leren en bij te dragen aan onderzoek en kenniscreatie door middel van een reeks workshops, discussies, presentaties, optredens en evenementen. Het evenement van dit jaar, dat plaatsvindt van 2 tot 8 april, is gericht op "What is next for the worlds knowledge?" door middel van een focus op "future inventions: accelerating innovation". Het programma van dit jaar brengt leden van het bedrijfsleven, overheidsinstanties, non-profitorganisaties, academici, beleidsmakers en andere belangrijke spelers in de Australische technologiesector bijeen om te onderzoeken hoe de kennisindustrie het best kan bijdragen aan de nationale doelstellingen.

De week is over het algemeen succesvol verlopen met deelname van gerenommeerde deskundigen als John Edwards, Sir James Dyson, Sir Peter Jackson en Jane Whitfield. Sprekers op de belangrijkste evenementen waren onder anderen professor Lenient, Sir James Parkinson, de Victoriaanse premier John Halligan en federaal onderminister John Howard. Deze sprekers van hoog kaliber brachten de conferentie samen en zorgden voor de hoognodige bewustmaking van en discussie over de toekomst van kennis en innovatie in de 21e eeuw. Het hoofdthema van de week was "Future Obligations"; het schetsen van de noodzaak voor organisaties om zich proactief bezig te houden met het proces om te weten wat er de komende tijd in de wereld gaat gebeuren en hoe dit onze kennisbasis zal beïnvloeden. Met deze informatie kunnen we strategieën ontwikkelen om ervoor te zorgen dat deze vragen worden beantwoord en om dit te doen op een manier die consistent is met het leveren van kennis en met de ontwikkeling van onze economie.